Aralık ayı geldiğinde caddeler ve vitrinler parıldar; bu ışıklar bize umut ve yeni bir başlangıç hissi verir. “Bu yıl farklı olacak” diyerek geleceğimizin de o geceki ışıklar gibi parlak olmasını umar, kendimize yeni hedefler koyarız.

Ancak bu coşkunun bir son kullanma tarihi vardır. Ocak ayında ışıklar sönüp süsler kaldırıldığında, geçen seneden kalan endişelerin, alışkanlıkların ve o gri sabahların hâlâ bizimle olduğunu fark ederiz.

Işıklar Söndüğünde

Her yıl büyük umutlarla başlar, sonra hayatın yüküyle yavaşlarız. Kral Süleyman’ın “Güneşin altında yeni bir şey yok” dediği gibi, ne kadar çabalarsak çabalayalım aynı döngülerin içine hapsolmuş hissederiz.

Belki de sorun, yeni bir yıla değil, “yeni bir biz”e kavuşamamaktır. Aradığımız şey bir takvim yaprağının değişmesi değil, ocak ayında sönüp gitmeyecek kalıcı bir içsel ışıktır.

Kalıcı Bir Aydınlık

Geçici ışıklar güzeldir ama yol göstermez; bizim ihtiyacımız olan, adımlarımızı aydınlatacak bir ışıktır. Kral Davut, en karanlık anlarında “Işığımın kaynağı sensin, ya RAB… Karanlığımı aydınlatırsın” diyerek geçici olmayan, sarsılmaz bir kaynağa sığınmıştı.

Bu sadece kişisel bir tecrübe değil, kadim bir vaattir. Yeşaya gibi peygamberler, “Karanlıkta yürüyen halk büyük bir ışık gördü” diyerek, sadece bir fikri değil, karanlığın alt edemeyeceği bir Şahsı işaret etmişlerdi.

O Işık Ki Hiç Sönmez

Bu vaat edilen Işık, İsa Mesih olarak dünyaya geldi. O, “Ben dünyanın ışığıyım. Beni izleyen karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur” diyerek sadece bir rehber değil, Işığın kendisi olduğunu iddia etti.

İsa’nın sunduğu şey yeni bir karar listesi değil, “İşte, her şeyi yeni yapıyorum” diyen köklü bir yaşam vaadidir. Bu, eskileri yamamak değil, tamamen yenisini inşa etmektir.

Yeni Bir Yaratılış

Yeni bir sayfa açsak da oraya eski hatalarımızı yazarız; ihtiyacımız olan yeni bir “ben”dir. Pavlus’un dediği gibi, “Bir kimse Mesih’teyse, yeni yaratıktır; eski şeyler geçmiş, her şey yeni olmuştur.”

İsa’nın dirilişi, Tanrı’nın her şeyi yeni yapabileceğinin kanıtıdır. O’na imanla bağlandığımızda, takvim değiştiği için değil, o sönmez Işık içimizde yaşamaya başladığı için gerçekten yeni bir hayata başlarız.